چه بیمارهایی با هومیوپاتی درمان می شوند
كاوه علوي مهر

هومیوپاتی یک شیوه درمانی کامل و قائم ‌به‌نفس است. بنابراین طیف گسترده‌ای از بیماری‌های حاد و مزمن با این شیوه درمانی قابل معالجه هستند. دقت کنید که درین مجموعه مقالات، زمانی که از شیوه درمانی صحبت می‌شود، منظور رویکرد استفاده از دارو برای درمان است، مثلا جراحی مورد نظر ما نیست. جراحی بیشتر یک عمل مهندسی روی بدن است تا یک روش درمانی دارویی.

بیماری‌های حاد
گواینکه عمدتا هومیوپاتی برای توانایی‌اش در درمان بیماری‌های مزمن یا بیماری‌های ذهنی و روحی مشهور است، اما قدرت عجیب و گاه معجزه‌آسایی در درمان بیماری‌های حاد دارد. مثلا برای درمان صدمات ناشی از تصادفات، زخم و خونریزی، گزیدگی‌ها، سرما و گرمازدگی، بیهوشی و کما ... سرعت بالای اثر داروی هومیوپاتی گاه آنچنان سریع است که گاه بیمار از لحظه خوردن دارو تا رسیدن به درب مطب، از بیماری خلاص می‌شود. همچنین در هنگام ابتلا به اپیدمی‌ها (مثال وبا، مقاله 1)، سرعت درمان بسیار بالاست و گاه در کمتر از یک ساعت بیمار شفا می‌یابد.

چند مثال:
داروی Arnica (منشا گل همیشه‌بهار آلپ): شاه‌داروی تروما. نگارنده بارها تاثیر شگرف این دارو را روی خود، ورزشکاران، افراد تصادفی و چاقوخورده... دیده است.
داروی Apis (منشا زنبور عسل): شاه‌داروی گزیدگی حشرات. این دارو که از خود زنبور تهیه می‌شود، به‌خوبی باعث درمان گزش‌های حشرات می‌گردد.
داروی Cantharis: شاه‌داروی سوختگی. سرعت درمانی این دارو برای سوختگی‌های متوسط و پیشرفته بسیاربالاست.
داروی Camph: (منشا: کافور) داروی رفع بیهوشی. شخصا از مواردی اطلاع دارم که شخص بیهوش با هیچ دارویی به حیات بازنگشته و با این دارو از مرگ حتمی نجات پیدا کرده است.

بیماری‌های مزمن
از لحاظ تئوری، تمام بیماری‌های حاد و مزمن به شیوه هومیوپاتی قابل درمان هستند. یعنی تنها کافی است داروی مشابه بیماری، به شکل صحیح به بیمار تجویز شود. ولی در عمل، هومیوپاتی در درمان برخی بیماری‌های جدید مانند ام‌اس یا ایدز، هنوز با موفقیت کامل عمل نکرده است و بسته به مورد، گاه موفق و گاه ناموفق بوده است. علت آنست که داروی مشابه و شیوه تجویز صحیح برای این دو بیماری هنوز مورد اتفاق نظر نیست.
فهرست برخی بیماری‌های مزمن که به‌خوبی به درمان هومیوپاتی جواب می‌دهند عبارتند از:1

- ذهنی و روحی و اخلاقی
- پوستی، - سرو گردن، گوش و حلق و بينی، مشکلات قلبی‌ریوی و تنفسی
- عمومی درد، روماتيسم، سرد يا داغ بودن غير طبيعی دست و پا، عرق زياد، خواب رفتن دست و پا، کمردرد، درد سياتيکی...
- بیماری‌های گوارشی
- انواع سردردها و میگرن‌ها، فشارخون
- مشکلات جنسی، مشکلات زنان، مشکلات حین بارداری
- بیماری‌هایی نظیر سرطان، چنانچه در مراحل پایانی3 نباشند نیز توسط هومیوپات حاذق قابل درمان هستند.

جالبست بدانید در هومیوپاتی چیزهایی درمان می‌شوند که پزشکی رایج دارو یا درمان مشخصی برای آنها ندارد و گاه آنها را طبیعی محسوب می‌کند. از آنجمله است: تهوع بانوان حین بارداری (که گفته می‌شود طبیعی است)، بوی بد پا یا بوی عرق بدن، پیچ‌خوردن ناگهانی پا حین راه‌رفتن، سرماخوردگی (که گفته می‌شود باید حتما سالی یکبار سرما خورد)، فشارخون (که دیگر نیازی نیست پس از درمان، تا آخر عمر دارو بخورید)، حساسیت‌ها ... همچنین جالبست بدانید که بسیاری از مشکلات در هومیوپاتی بدون عمل جراحی و تنها با خوردن دارو برطرف می‌شوند. ازآنجمله می‌توان به تومورها، میخچه، بیرون‌آوردن اجسام خارجی (مثلا دانه تسبیحی که وارد ریه شده)، شقاق و بواسیر نام برد.

پي نوشت:

1- تقسیم‌بندی فوق تنها به دلیل آشنا‌بودن ذهن افراد با این نامگذاری‌های مرسوم است، وگرنه این تقسیم‌بندی‌ها مربوط به پزشکی جزءنگر است و در هومیوپاتی دسته‌بندی و تفکیک بین بیماری‌ها چندان معنایی ندارد. آنچه هومیوپاتی با آن روبروست، مجموعه‌ای از علائم در سراسر جسم و ذهن ... است که باید داروی مشابهی به آن داد. حال ممکن است این مجموعه علائم‌، به دلیلی اسم آشنایی هم داشته باشد. مثلا در عرف به آن سرماخوردگی، وبا، سرطان ... گفته شود.
2- منظور این نیست که شما دارو بخورید و مثلا خوش‌اخلاق شوید. اخلاق و رفتار وقتی با هومیوپاتی قابل درمان است که ناخودآگاه و غیرارادی باشد. مثلا شخص بی‌آن‌که واقعا بخواهد فحاش یا عصبانی است و خودش هم نمی‌داند چرا. این شخص را می‌توان درمان کرد. ولی شخصی که ارادی و آگاهانه اقدام به عملی غیراخلاقی می‌کند قابل درمان نیست.
3- End stage
4- همانطور که در مقالات قبلی گفته شد، داروی هومیوپاتی با تحریک نیروی حیاتی اقدام به درمان می‌کند. گاه متاسفانه نیروی حیاتی چنان تحلیل‌رفته و از تعادل خارج می‌شود که دیگر روش هومیوپاتی موثر نیست و سوگمندانه باید گفت داروهای شیمیایی در تضعیف نیروی حیاتی نقش بسیار مهمی دارند. مشکل‌ترین درمان‌ها در هومیوپاتی نیز درمان افرادی است که سال‌ها از داروهای شیمیایی استفاده کرده‌اند.